Na motywach: Pańczatantra

„Pańczatantra” to starożytny indyjski zbiór mądrych bajek o zwierzętach, jedna z najpopularniejszych książek świata, przełożona na dziesiątki języków.

Tytuł oznacza „Pięć ksiąg”. Zbiór ułożono w sanskrycie ponad półtora tysiąca lat temu, a jego autorem tradycyjnie uważa się mędrca Wisznuszarmana. Według opowieści ramowej wziął się on za to, by w pół roku nauczyć rozumu trzech niepojętnych książąt, i uczył ich przez bajki, w których zwierzęta kombinują, przyjaźnią się i mylą zupełnie jak ludzie.

W VI wieku „Pańczatantrę” przełożono na średnioperski, potem na arabski pod tytułem „Kalila i Dimna”, a jej fabuły rozeszły się po Bliskim Wschodzie i Europie. Na angielski zbiór przełożył w 1925 roku amerykański sanskrytolog Arthur Ryder.

W serwisie jest baśń z czwartej księgi „Pańczatantry”, „Małpa i Krokodyl”, o tym, jak spryt ratuje z opresji.